Voorlichting voor managers

Mijn artikel "Einde burn out in één week", een blik in mijn emailwisseling met een lezer. Hij vindt dat kweekvijvers van managers, zoals Nyenrode, tijdens de opleiding voorlichting moeten geven over burn out.

Beste Paul,

 
Ik heb je bericht in “gratis leads” gelezen en het heeft mijn belangstelling gewekt. Niet omdat ik burn-out ben maar omdat ik ooit een eigen burn-out in een week heb opgelost. Ik zal je mijn verhaal vertellen, je geeft in jouw verhaal niet prijs wat er achter zit vandaar mijn nieuwsgierigheid of er misschien overeenkomsten zijn. In die tijd heb ik even het idee gehad om mijn eigen therapie te ontwikkelen voor anderen maar het is mijn vak niet, ik ben ingenieur voor gebouwinstallaties, dus kwam ik al snel tot de schoenmaker blijf bij je leest conclusie.

In 2001 raakte ik verwikkeld in een overname strijd met mijn toenmalige werkgever en daarna met het hele management team. In 2003 ging mijn huwelijk op de klippen en begon ik mijn eigen onderneming. Eind 2004 kreeg ik van mijn huisarts de boodschap Je bent Burn-out en depressief, ga maar ziek zijn, hier heb je pillen en ga vooral veel wandelen. Wandelen, voor een dag of 3 met rugzak de bossen, dat deed ik toen al wel eens omdat ik dan in afzondering tot besluiten kan komen. Die pillen heb ik na een week door de wc gespoeld, ik heb mijn rugzak ingepakt en ben naar La Palma (canarische eilanden) gegaan.

Ik wilde antwoord op 3 vragen. Die vragen, daar zal ik je niet mee vermoeien. Het was februari, dan breekt daar het voorjaar aan maar is het hoog op de vulkaan nog steeds -5 en ligt er sneeuw. Mijn tocht zou over het hele eiland en over de vulkaan gaan. 4 dagen, 3 nachten. Met 3 gefingeerde personages in mijn hoofd ging ik de berg op. Weinig water, net voldoende te eten, klein beetje Whisky en verder mijn uitrusting om dit soort tochten te doen alles bij elkaar 21 kilo op mijn rug. Zwaar stappen in een droge hete omgeving, overdag +25 en zodra de zon achter de kam is -5. Fysieke uitputting en met hartkloppingen op de hellingen staan. ’s Nacht in de vrieskou met uitzicht op besneeuwde berghellingen in de volle maan warm blijven op een rotspad met 600m afgrond aan mijn voeteneind. Verzuurde kuiten en harde broodjes gedrenkt in een beetje soep. Voorzichtig de sneeuwhellingen aftasten of er geen ijs onder zit. Gevaar om te vallen op hellingen waar je niet mag vallen. En ondertussen discussiëren de 3 ikken in mijn hoofd. Een vergadering met moeder natuur als voorzitter noemde ik het later. Ik kwam terug met antwoord op 2 van de 3 vragen, nieuwe energie en vechtlust.

Het wonderlijke was dat ik deze toch als solo had gepland maar uiteindelijk optrok met een Spanjaard. Een brandweerman uit malaga had die toch ook gepland en dan kom je elkaar gewoon tegen. We hadden gesprekken met handen en voeten aangevuld met Engelse en Spaanse woorden over het leven en de dingen die ons zoal bezig hielden. Ik heb hem niet verteld van mijn missie maar zijn feeback heeft wel een rol gespeeld in mijn besluiten.

 
Ik denk zelf dat het fysieke proces, het volledig afmatten van je lijf, het ontbreken van welvaart en culinaire voorzieningen waar we zo gewend aan zijn, het moeten leven van oud brood en een slokje water. Delen met een wildvreemde Spanjaard. Je geest in een heel helder staat brengt. In die situatie nam ik mijn besluiten en kon ik er weer tegenaan.
Ik ben benieuwd of dit verhaal een beetje aansluit bij de door jullie ontdekte remedie voor een probleem waar veel managers mee komen te zitten. Burn-out is een ervaring die je niet kan uitleggen en nooit meer vergeet.
Hartelijke groet HJ
 

Beste HJ,