Gek worden van je gedachten?

Je lijkt wel gek!

Rust en zelfvertrouwen

Voorlichting voor managers

Geschreven door: 

Mijn artikel "Einde burn out in één week", een blik in mijn emailwisseling met een lezer. Hij vindt dat kweekvijvers van managers, zoals Nyenrode, tijdens de opleiding voorlichting moeten geven over burn out.

Beste Paul,

 
Ik heb je bericht in “gratis leads” gelezen en het heeft mijn belangstelling gewekt. Niet omdat ik burn-out ben maar omdat ik ooit een eigen burn-out in een week heb opgelost. Ik zal je mijn verhaal vertellen, je geeft in jouw verhaal niet prijs wat er achter zit vandaar mijn nieuwsgierigheid of er misschien overeenkomsten zijn. In die tijd heb ik even het idee gehad om mijn eigen therapie te ontwikkelen voor anderen maar het is mijn vak niet, ik ben ingenieur voor gebouwinstallaties, dus kwam ik al snel tot de schoenmaker blijf bij je leest conclusie.


In 2001 raakte ik verwikkeld in een overname strijd met mijn toenmalige werkgever en daarna met het hele management team. In 2003 ging mijn huwelijk op de klippen en begon ik mijn eigen onderneming. Eind 2004 kreeg ik van mijn huisarts de boodschap Je bent Burn-out en depressief, ga maar ziek zijn, hier heb je pillen en ga vooral veel wandelen. Wandelen, voor een dag of 3 met rugzak de bossen, dat deed ik toen al wel eens omdat ik dan in afzondering tot besluiten kan komen. Die pillen heb ik na een week door de wc gespoeld, ik heb mijn rugzak ingepakt en ben naar La Palma (canarische eilanden) gegaan.

Ik wilde antwoord op 3 vragen. Die vragen, daar zal ik je niet mee vermoeien. Het was februari, dan breekt daar het voorjaar aan maar is het hoog op de vulkaan nog steeds -5 en ligt er sneeuw. Mijn tocht zou over het hele eiland en over de vulkaan gaan. 4 dagen, 3 nachten. Met 3 gefingeerde personages in mijn hoofd ging ik de berg op. Weinig water, net voldoende te eten, klein beetje Whisky en verder mijn uitrusting om dit soort tochten te doen alles bij elkaar 21 kilo op mijn rug. Zwaar stappen in een droge hete omgeving, overdag +25 en zodra de zon achter de kam is -5. Fysieke uitputting en met hartkloppingen op de hellingen staan. ’s Nacht in de vrieskou met uitzicht op besneeuwde berghellingen in de volle maan warm blijven op een rotspad met 600m afgrond aan mijn voeteneind. Verzuurde kuiten en harde broodjes gedrenkt in een beetje soep. Voorzichtig de sneeuwhellingen aftasten of er geen ijs onder zit. Gevaar om te vallen op hellingen waar je niet mag vallen. En ondertussen discussiëren de 3 ikken in mijn hoofd. Een vergadering met moeder natuur als voorzitter noemde ik het later. Ik kwam terug met antwoord op 2 van de 3 vragen, nieuwe energie en vechtlust.


Het wonderlijke was dat ik deze toch als solo had gepland maar uiteindelijk optrok met een Spanjaard. Een brandweerman uit malaga had die toch ook gepland en dan kom je elkaar gewoon tegen. We hadden gesprekken met handen en voeten aangevuld met Engelse en Spaanse woorden over het leven en de dingen die ons zoal bezig hielden. Ik heb hem niet verteld van mijn missie maar zijn feeback heeft wel een rol gespeeld in mijn besluiten.

 
Ik denk zelf dat het fysieke proces, het volledig afmatten van je lijf, het ontbreken van welvaart en culinaire voorzieningen waar we zo gewend aan zijn, het moeten leven van oud brood en een slokje water. Delen met een wildvreemde Spanjaard. Je geest in een heel helder staat brengt. In die situatie nam ik mijn besluiten en kon ik er weer tegenaan.
Ik ben benieuwd of dit verhaal een beetje aansluit bij de door jullie ontdekte remedie voor een probleem waar veel managers mee komen te zitten. Burn-out is een ervaring die je niet kan uitleggen en nooit meer vergeet.
Hartelijke groet HJ
 

Beste HJ,

Jouw verhaal raakt me en ik kan me heel goed voorstellen dat deze reis jou er doorheen heeft gehaald. Wat ik bijzonder vind (ik kom dat niet
bij iedereen met een burnout tegen) is dat jij de moed en de energie op kon brengen om er aan te beginnen. Wellicht had dat te maken met het
feit dat je sowieso graag af en toe alleen op pad ging om besluiten te maken. Het had altijd al zin voor je. Die ervaring had je.
 
Het is jammer dat ik de drie vragen niet ken waarmee je op pad ging, maar ik vermoed dat die te maken hadden met de zin van het leven. Klopt
dat?
Er zijn heel veel mensen die zich na een periode van hard werken en heel veel (ook niet werkgerelateerde) stress de vraag stellen 'Is dit
het nu?', terwijl ze comfortabel ongelukkig zitten te wezen. Hoe was dat bij jou??
Hartelijke groet,
Paul
 
Beste Paul, zo te zien ben jij ook vroeg aan het werk. De zin van het leven is mij altijd wel duidelijk geweest, ik heb daar zo mijn eigen visie op. Niet religieus. Het ging meer over de zin van mijn leven en hoe ik de vastgelopen toestand weer op de rails moest krijgen.
 
Vraag 1: hoe stel ik mij op in een moeizaam scheidingsproces?
Antwoord: aan elk proces zit een begin en een einde dus berusten en volhouden.
Vraag 2: moet ik mijn onderneming doorzetten?
Je weet misschien dat een starter na 1,5 jaar zijn recht op WW, welke is opgebouwd in loondienst, verliest.
Antwoord: ik wil niet in de WW dus waarom zou ik dat recht willen hebben.
Vraag 3: wat wil ik met die nieuwe vriendin
Was niet de oorzaak van mijn scheiding, maar wel leuk.
Antwoord: kappen ermee. Maar de spanjool had daar zo zijn Spaanse kijk op vriendinnen die me ook wel aansprak. Latten en van het leven genieten.
 
Je ziet, vragen die best concreet zijn en die te maken hebben met essentiële dingen waar je mee kan worstelen in een tijd van stress. Zorgen die op dat moment mijn leven beheerste en de voortgang eruit haalde.
 
De kern van de therapie is dat je fysiek op, een mooie manier, zwaar belast wordt en daardoor ruimte krijgt in je geest. Ik heb dat later vergeleken met Spirituele types die een week gaan vasten. Nu is vasten veel saaier dan je één voelen met moeder natuur, in mijn visie onze schepper.
 
Ik kan me voorstellen dat wanneer een dergelijke tocht georganiseerd wordt door een therapeut en iemand die de veiligheid bewaakt dat heel heilzaam zou kunnen werken. Maar vertel eens, sluit jullie therapie een beetje aan bij dit verhaal?
Groet HJ
 
 
Zeker HJ, het sluit prima aan.
 
- Wat betreft de zin van het leven: Dat is uiteraard de zin van jouw leven voor jou.
- Wat betreft jouw antwoord op jouw vraag 1: Acceptatie (berusting) is de sleutel tot het stoppen van strijd. Vertrouwen dat het goed komt, waarbij geduld (volhouden) de leermeester van vertrouwen is. Hoe meer geduld iemand heeft, des te minder heeft hij nodig.
Hoe meer iemand vertrouwt, des te minder geduld hij hoeft te betrachten om de resultaten te zien die hij voor ogen heeft.
- Wat betreft jouw antwoord op vraag 2:
Laat non-issues los. Je wilt niet in de WW, dus waarom zou je dat recht willen hebben.
- Wat betreft jouw antwoord op vraag 3:
Waarom kappen? Waarom zou je geen recht hebben om te zijn en te genieten. En dan is er een Spanjool. Toeval bestaat niet. Het viel je toe.
Je vergelijk met spirituele types is terecht. Want of je het wilt of niet jouw aanpak is spiritueel. Jij ging de berg op, Indianen gaan in een zweethut zitten. Ook een zware fysieke belasting.
 
Uiteraard is er meer onder spiritualiteit te vatten. Een mens is van nature een wezen dat betekenis geeft. Wanneer de performance (=output plus beleving) groot is (pos en neg) is het van belang hoogwaardig betekenis te geven.
Jij deed dat van nature. Heel veel mensen moeten daarbij geholpen worden. Jij komt me nou niet over als een slachtoffer. Wellicht was je
dat in zekere zin, maar dan heb je (on)bewust het zinloze daarvan ingezien.
 
Onze aanpak heeft naast het bovenstaande ook een psychische component. Wat jij deed kunnen veel mensen niet. Zij hebben er hulp bij nodig.
- Mensen vechten doorgaans tegen wat ze niet willen. De energie gaat zo in de verkeerde activiteiten zitten. Leren accepteren en bewust ervaren wat het oplevert zijn dan key
- Zelfvertrouwen. Veel mensen bouwden hun leven/vertrouwen op drijfzand. Het lijkt soms wel alsof zij zelfvertrouwen hebben, maar dat heeft meer met de illusie van macht en controle over hun leven te maken. Als er iets in hun omgeving verandert waardoor er geen controle meer is loopt
het verkeerd.
- Accepteren, vertrouwen, genieten, waardor het leven als het ware stroomt, wordt voor veel mensen heel moeilijk wanneer de omgeving voor hen niet bekrachtigend is. Wanneer de erkenning van buiten uitblijft, blijkt men niet in staat het zichzelf te geven. De oplossingen die men dan zoekt maken de zaak op termijn alleen maar erger, omdat zij zichzelf onder druk zetten. Die druk zorgt namelijk voor nog meer blokkades en dat is iets waar zij nu juist afscheid van mogen nemen. Om de verbinding tussen ratio en gevoel volledig te kunnen herstellen.
 
Dan nog een laatste punt. Persoonlijkheid van mensen doet ook veel. Het is opvallend hoe vaak dit mensen treft die idealistisch en perfectionistisch zijn ingesteld. Prachtige mensen.
 
Ik feliciteer je met je gezonde aanpak en instelling.
 
Hartelijke groet,
Paul Kortman
 
Mooi antwoord Paul, dank voor je felicitaties, jij ook met jou aanpak en veel succes. Nog even dit, in mijn directeurstijd had ik ook een medewerker die Burn-out raakte. Mijn reactie was toen "stel je niet aan, niet lullen maar poetsen" pas als je het zelf beleeft begrijp je de aandoening. Ik denk dat het goed zou zijn wanneer managers geprepareerd worden op dit soort dingen. Overtuig Nijenrode en andere opleidingsinstituten daarvan.
Leuk je gesproken te hebben, ik zal een linked-in verzoek doen.
Groet HJ