De hype rond leiderschap heeft meer weg van confirmisme aan wat is, dan van authenticiteit en zelfontwikkeling.....

Inderdaad, en dat terwijl authenticiteit nou net het hoofdthema van deze hype is.

De hype rond leiderschap

Leiders en leugenaars

Geschreven door: 

De mythe over leiderschap.

In het programma ‘College Tour’ interviewde Twan Huys aartsbisschop Desmond Tutu. Na zo’n negenendertig minuten snijdt Twan een precaire onderwerp aan. Hij zegt: “Onlangs maakte u een interessante opmerking over leiderschap. Laten we kijken naar de aanleiding hiervoor. Het gaat over twee leiders van de zogenaamde vrije wereld.” Nadat Blair en Bush in beeld zijn geweest vraagt Twan of deze twee leiders voor het Internationaal Gerechtshof zouden moeten verschijnen. Desmond Tutu antwoordt dat Blair en Bush excuses moeten aanbieden omdat ze gelogen hebben. Daarna bereikt mij het nieuws dat Desmond Tutu uit naam van koningin Beatrix, krap vierentwintig uur later, benoemd is tot Commandeur in de Orde van Oranje-Nassau vanwege zijn grote en voortdurende bijdrage aan de wereldsamenleving . Commissaris van de Koningin Ank Bijleveld-Schouten overhandigde de hoge onderscheiding aan Tutu, schrijft persbureau Novum. Bijleveld-Schouten:

“Uw genade en uw leiderschap in de kruistocht naar democratie en verzoening tussen rassen zal ons altijd blijven inspireren, en hopelijk ook vele toekomstige generaties.”

Geweldig, Tutu inspireert mij zeer! Het wordt tijd dat we ons allemaal uitspreken voor een democratische maatschappij en niet langer als bange vogeltjes in de maat van de heerschappij blijven lopen. Laten we ons, net als Tutu op verantwoorde wijze uitspreken over wat we denken waar te nemen en gelijktijdig blijven streven naar verzoening. Laat ik eerst zelf een duit in het zakje doen.

Als we zeggen geleerd te hebben dat leiderschap niet over macht gaat, zullen we eerst mogen leren om ons commitment aan macht lost te laten. Zolang we dat niet kunnen is ons denken hierover ambivalent, met het gevolg dat we ‘A’ zeggen en ‘B’ doen. De dagelijkse praktijk zit vol geweldige voorbeelden. Managementtaal op alle niveaus, zoals de roep om eigenverantwoordelijkheid en vertrouwen, om vervolgens de procedures en de controle daarop aan te scherpen. Dit heeft natuurlijk niets met eigenverantwoordelijkheid te maken en juist met angst, het tegenovergestelde van vertrouwen. Angst om te verliezen en dus zullen we zo verliezen. Kijk eens naar het volgende voorbeeld:

De Rabobank is de enige bank die in de crisis gezond bleef. De Rabobank heeft nog een ziel, alhoewel deze op het punt staat vermoord te worden door de ambivalente gedachtenspinsels van machthebbers. Geschrokken door hun aandeel in de ramp bij ABN-AMRO en ING hebben de Nederlandse Bank en het AFM de touwtjes aangehaald. De coöperatieve ziel van de Rabobank, die gebaseerd is op vertrouwen en eigenverantwoordelijkheid, komt hierdoor in een verstikkende omhelzing van machtsorganen en hun methoden. Methoden die zonder de riante bijdrage van het Nederlandse volk geleid zouden hebben tot de ondergang van onze banken. Zou het niet zo moeten zijn dat we juist leren van de Rabobank en dat de top van de Nederlandse Bank, AFM, ABN-AMRO en ING hun excuses zouden moeten maken aan de samenleving. Zie wat er gebeurt, de bank die ooit werd opgericht om potentiele boeren aan krediet te helpen, omdat er geen bank was waar die boeren terecht konden, wordt in een soortgelijke crisistijd als toen verplicht de geldsluizen dicht te houden. Hoezo riskmanagement. Gaan we nog leren van de geschiedenis, of moet de ziel van de Rabobank eerst worden gewurgd, zodat we daarna een nieuwe kunnen oprichten, dan kan de geschiedenis zich tenminste weer herhalen. Desmond Tutu hierover:

“De geschiedenis leert ons dat we niet van de geschiedenis leren”

Kom op zeg. Is het geen tijd om massaal te ontwaken en nu eens wel te leren van de geschiedenis. Geld op de bank is niets waard. Ook nu leven er grote groepen mensen op de rand van bankroet of zijn dat inmiddels. Daaronder zijn er velen, net als de boeren toen, met heel veel potentie. Zij zouden goederen en diensten kunnen leveren. Zie hier ook weer het ambivalente denken van de machthebbers: “De waarde van ons geld is gelijk is aan de som van de geleverde goederen en diensten, maar helaas hebben wij, de financiële instellingen, geen vertrouwen in de potentie van anderen. Daarvoor moet u bij idioten zijn zoals Friedrich Wilhelm Raiffeisen en pater Gerlacus van den Elsen (red: grondleggers van de Coöperatieve Raiffesen en Boerenleenbank). Hun doelstellingen waren behoorlijk zweverig, maar ja, dat was in 1864 en zij leven niet meer.