Gek worden van je gedachten?

Je lijkt wel gek!

Rust en zelfvertrouwen

De basis voor nieuw leiderschap

Geschreven door: 

Het ontwikkelen  van  persoonlijk leiderschap   

Leiderschap heeft alles te maken met gedrag.Gedrag is immers bepalend voor het resultaat, ofwel het succes van de organisatie. Meestal benaderen managers persoonlijk gedrag en collectief gedrag (cultuur) alsof gedrag maakbaar is. Wanneer we ‘verkeerd’ gedrag de kop in willen drukken, of gewenst gedrag willen stimuleren, maken we regels. Als gevolg hiervan belonen en straffen we.

We weten inmiddels echter wel dat sec het maken van regels om gedrag te sturen (enkelslag leren) een vorm van collectief leren is die slechts heel beperkt resultaten oplevert. Toch is dit aan de orde van de dag. Daarnaast kennen we dubbelslag en drieslag leren als collectieve leerslagen. Daar komen ook de achterliggende inzichten en principes/waarden aan de orde. We weten dat dit werkt, maar wat laat ons twijfelen aan de effectiviteit ervan en waarom blijft het ondanks dat dit lijkt te werken toch gewoon doormodderen?. Waarom komen er steeds meer regels bij? Uiteindelijk wordt de chaos die we met regels proberen te voorkomen juist door dit woud van regels veroorzaakt. En zo worden wij slachtoffer van onszelf. Simpelweg omdat we niet in staat zijn deze paradox te doorzien en daardoor niet voldoende gemotiveerd zijn nieuwe mogelijkheden te verkennen.

Naast deze is er nog een paradox van belang. Dit is de paradox die veroorzaakt wordt door ons “corrupte bewustzijn”.

Waarden en antiwaarden

Antiwaarden als angst, schuldgevoel en schaamte zorgen net als waarden voor inzichten en deze inzichten leiden tot gedrag en regelgeving. Het paradoxale hieraan is dat we vaak niet erkennen of zelfs maar herkennen dat een inzicht voortgekomen is uit een antiwaarde. We koppelen dan zonder erg te hebben in wat we doen een waarde aan zo’n inzicht, terwijl dat inzicht geïnitieerd werd door een antiwaarde. Zo ontstaat een corrupte motivatie. Rationeel zeggen we dan gemotiveerd te zijn, maar ons gevoel geeft in zo’n geval iets anders aan. Dit kost ons veel energie en dat noem ik doormodderen.

Een mooi voorbeeld is wel de reden waarom veel mensen het werk doen dat ze doen. Het levert vaak behoorlijk geld op en uitgave patronen zijn op die baan met dat geld afgestemd. Ondanks het feit dat ze eigenlijk niet gelukkig zijn met hun baan motiveren zij zichzelf om door te gaan. Hierbij ontkennend eigenlijk gedreven te worden door bijvoorbeeld de angst anders de hypotheek niet meer te kunnen betalen. Wanneer men echter in een later stadium erkent niet gelukkig te zijn met de huidige manier van leven openbaart zich vaak slachtoffergedrag. U herkent het vast: “Ik zal wel moeten doorgaan, anders kunnen we zo niet blijven wonen. Ik voel me verantwoordelijk” Het is aardig om te zien dat we op zo’n moment juist geen verantwoordelijkheid nemen voor onszelf. Dit leidt uiteraard tot voorbeeldgedrag dat we liever niet tonen, maar omdat we ons hier niet bewust van zijn tonen we het toch met alle gevolgen van dien.

Wanneer ik als leider bewust voorbeeldgedrag vertoon en onbewust tevens gedrag vertoon wat daar strijdig mee is, zal ik niet begrijpen waarom anderen zich niet gedragen naar mijn normen en waarden. De mensen die dat niet doen irriteren mij dan, of ik bewonder hun verhevenheid. Het gedrag waar ik me in zo’n geval aan stoor of wat ik bewonder, kan heel goed gelijkenissen vertonen met mijn eigen onbewuste gedrag. Door tegen de ander te ageren en niet naar mijzelf te kijken houd ik dat gedrag binnen de bedrijfscultuur zelf in stand. Ik zou dus om kort te gaan het organisatiegedrag kunnen wijzigen door de organisatie als mijn spiegel te zien en gebruikmakend van die spiegel aan de slag te gaan met de ontwikkeling van mijn eigen persoonlijkheid, mijn bewustzijn.

Door aan ons eigen voorbeeldgedrag te onderzoeken leren we niet alleen waarom we doen wat we doen, maar zijn we ook in staat te groeien en zal ons voorbeeldgedrag veranderen.

Door tijdens je leerproces aandacht te hebben voor jezelf als persoon die betekenis geeft, met een zelfbeeld, met intentie, met vermogens (IQ, EQ en SQ), met relaties met anderen en met tijd, ben je in staat gelijkmatig te ontwikkelen. De gelijkmatigheid is belangrijk om steeds vanuit de onbalans van het leren terug te keren in de balans die nodig is voor integratie van het geleerde. We houden zo goed contact met ons Zelf. Stukje bij beetje stellen we onszelf zo in staat de illusies te doorzien van zaken die we eerder voor waar versleten.

In de beleving van de meeste mensen is ‘evenwichtige’ bewustzijnsontwikkeling, bijzonder moeilijk. Doordat we dit vaak tegen elkaar en tegen onszelf zeggen hebben we het kader gezet dat dit moeilijk is, waardoor het ook daadwerkelijk moeilijk is geworden. Wanneer we dit kader loslaten en ons openstellen voor andere ideeën merken we dat nieuwe, soms vreemde ideeën, vaak ondanks onze initiële rationele ontkenning, goed aanvoelen. Het zijn onze antiwaarden die ons motiveren ons er tegen te verzetten, vaak omdat we angstig zijn voor wat onbekend is.. We zouden willen vasthouden aan het bekende, ook al voelt dat eigenlijk niet goed. Wie ziet dat deze eerste barrière een fata morgana is zal bereid zijn rekening te houden met het feit dat alles waar  mensen in geloven een illusie kan blijken.

 Door de vele illusies die ontstaan zijn te doorzien openen we ons en kan ons licht schijnen. Onze authenticiteit krijgt de ruimte en leiderschap ontwikkelt zich.

De volgende illusies zijn het onderzoeken waard

  • de illusie die je de werkelijkheid noemt
  • de illusie die je zelfbeeld noemt, ook wel het negatief eigen geloof genoemd.
  • de illusie van egoïsme, ook wel de illusie van geven, ontvangen en delen
  • de illusie van zin; waanzin
  • de illusie van standvastigheid en doorzettingsvermogen
  • de illusie van je relaties met anderen

Wil je hier meer over weten download dan het gratis ebook "Bommetje een aanslag op je ego'. Je vindt het op de inspiratiepagina van deze website.